انواع گریس مورد استفاده در صنعت سیمان

 گیربکس‌های روغن‌کاری

نوار نقاله‌ها معمولاً توسط انواع مختلفی از گیربکس‌های کاهش‌دهنده، از جمله گیربکس‌های حلزونی، هدایت می‌شوند تا به موتور الکتریکی اجازه دهند در مجاورت نوار نقاله قرار گیرد و بیش از حد بیرون نیاید. در این موارد می‌توان از یک روغن ساده با ویسکوزیته مناسب استفاده کرد. روان‌کننده لزوماً نیازی به داشتن خواص فشار شدید ندارد. گیربکس و یاتاقان‌ها نیز در سنگ‌شکن‌های متعدد در بخش تغذیه معدن یافت می‌شوند. این قطعات باید با مشکلات مشابه نوار نقاله از نظر گرد و غبار کنار بیایند. معمولاً در اینجا از سیستم‌های گریس‌کاری متمرکز استفاده می‌شود، زیرا یاتاقان‌ها در نزدیکی یکدیگر قرار گرفته‌اند و این اطمینان را می‌دهد که لوله‌ها خیلی طولانی نیستند و مخزن گریس می‌تواند به راحتی داخل آن قرار گیرد. این گیربکس‌ها عموماً بزرگ هستند و ظرفیت روغن قابل توجهی دارند. دندانه‌های دنده اغلب ضربه‌های زیادی را تجربه می‌کنند، بنابراین روغن دنده با فشار شدید به همین دلیل اغلب در این تجهیزات استفاده می‌شود.

گیربکس‌های سنگ‌شکن از تجزیه و تحلیل منظم روغن و نظارت بر وضعیت بهره می‌برند. نمونه کوچک روغن مورد نیاز بر سطح کلی روغن تأثیر نمی‌گذارد، و اطلاعات به دست آمده از تجزیه و تحلیل بعدی می‌تواند مقدار قابل توجهی پول را برای جلوگیری از توقف برنامه‌ریزی نشده و هزینه‌های تولید از دست رفته صرفه‌جویی کند.

دنده باز

انواع مختلفی از چرخ‌دنده‌های باز مرتبط با کارخانه‌های سیمان، همراه با روان‌کننده‌ها و روش‌های مختلف کاربرد وجود دارد. نیاز اصلی برای این چرخ‌دنده‌های باز این است که روان‌کننده بتواند در کل چرخش چرخ دنده محرک بچسبد تا محافظت لازم را ارائه دهد. این نیاز به روغن‌کاری زمانی رخ می‌دهد که پینیون محرک جفت می‌شود. بنابراین، بهترین روان‌کننده‌ها برای این کاربردها درست قبل از پینیون و محرک دنده روی دندانه‌ها اسپری می‌شوند. الگوی اسپری برای پوشش کافی دندانه‌ها بسیار مهم است.

به طور معمول، روان‌کننده به دلیل مقدار مورد نیاز، مستقیماً از بشکه پاشیده می‌شود. روانکار همچنین ممکن است به درجه خاصی از مقاومت حرارتی نیاز داشته باشد و نباید ذوب شود. هم از گریس‌ها و هم روغن‌های غلیظ با افزودنی‌های چسبنده می‌توان استفاده کرد، به شرطی که بتوان آنها را اسپری کرد. این روانکارها همچنین باید توانایی حمل بار مناسب را برای مقاومت در برابر بارهای بالقوه بالایی که تجربه خواهند کرد، داشته باشند. گریس‌های معمولی مناسب نیستند، زیرا این ویژگی‌ها را ندارند. حتماً دندان‌های چرخ دنده را هر از گاهی بررسی کنید تا از بروز سایش ناهموار که می‌تواند نشان‌دهنده پوشش ناکارآمد روان‌کننده باشد بی‌خبر نباشید. 

کوره‌های دوّار

کوره‌های دوّار به دلیل چرخش آهسته، بارهای زیاد و انتقال حرارتی فرآیند، چالش‌های روانکاری خاص خود را برای یاتاقان‌ها و گیربکس‌ها دارند. معمول است که روغن گیربکس در سیستم در حال گردش استفاده شود که از سیستم‌های انتقال حرارت و فیلتراسیون استفاده می‌کند. در این شرایط روغن اغلب مصنوعی است، اما اگر سرعت جریان کافی باشد و سیستم انتقال حرارت کارآمد باشد، همیشه لازم نیست از آن استفاده شود. خواص اصطکاکی ذاتی انواع خاصی از روان‌کننده‌های مصنوعی، مانند شاخص ویسکوزیته بالا، ممکن است سودمند باشد. با این حال، انتخاب یک گریس مصنوعی احتمالاً مهمتر از انتخاب روغن مصنوعی برای گیربکس خواهد بود، زیرا بلبرینگ‌های روغنی اثرات خنک‌کنندگی یکسانی را ارائه نمی‌دهند.

در اکثر کارخانه‌های سیمان، نوار نقاله‌های کند حرکت که گاهی اوقات نوار نقاله کلینکر نامیده می‌شود، مواد را مستقیماً از کوره‌ها حمل می‌کنند. این نوار نقاله‌ها معمولاً از فلز ساخته می‌شوند و از یک سری سطل تشکیل شده‌اند که به هم متصل‌اند. آنها اغلب توسط چرخ‌هایی روی ریل‌های راهنما با یک نوک گریس در مرکز حمل می‌شوند. به دلیل شرایط نامطلوب عملکرد، یعنی گرد و غبار و گرم بودن، نیاز به گریس‌کاری مکرر دارند. سیستم‌های روغن‌کاری متمرکز به دلیل حرکت مداوم چرخ‌ها در این نوع کاربردها کارایی ندارند. باید سیستمی نصب شود که با سطل‌ برای مسافت کوتاهی حرکت کند و پروب‌های گریس‌کننده به‌طور خودکار به داخل گریس‌نیپل پرتاب می‌شوند. این نوع سیستم اتوماتیک به خوبی کار می‌کند، اما به دلیل قطعات متحرک زیاد و سنسورهای مرتبط باید به طور منظم بررسی شود.