خشک شدن گریس: دلایل، راهحلها و تاثیرات آن
جدول محتوا
Toggleیکی از معایب اصلی استفاده از گریس، تمایل آزاردهنده گریس به خشک شدن آن است. همه ما میدانیم روغن به مرور زمان تمایل طبیعی به خارج شدن از تغلیظکننده را دارد. هنگامی که روغن در جیب گریس تراز نشده جمع میشود یا زمانی که روغن از گریس میچکد، این امر قابل مشاهده است. جداسازی روغن میتواند گریس را در قطعات تجهیزات سخت و سفت کند که در طول زمان به حالت فاجعهباری خواهد رسید. توجه داشته باشید همانطور که گریس خشک میشود، میتواند باعث افزایش نیروهای اصطکاک و دما در قسمت مختلف تجهیزات مانند بلبرینگها شود. گرمای بالا، به خشک کردن چربی ادامه میدهد. با گذشت زمان و بسته به شرایط تغلیظکننده و میزان تخریب، گریس میتواند قوامی شبیه بتون سخت به خود بگیرد. بنابراین در این مقاله قصد داریم به دلایل خشک شدن گریس، راهحلها و تاثیرات آن بپردازیم.
علل خشکشدن گریس
خشک شدن گریس یک بیماری جدی است که ممکن است در شرایط مختلف رخ دهد.
- آلودگی: آلایندههایی مانند گرد و غبار، خاک، خاکستر و آلایندههای خشک مشابه میتوانند گریس را مانند یک عامل ژلکننده غلیظ کنند. بخش قابل توجهی از آلودگی ناشی از شیوههای نامناسب نگهداری ماشینآلات است. به این ترتیب، گرد و غبار و ذرات روی دستگاه ممکن است در هنگام پخش کردن گریس در تماس با آن قرار گیرد.
- گریس ناسازگار: مخلوط کردن تصادفی گریسهای ناسازگار میتواند منجر به تسریع ژلزایی و جدا شدن روغن شود. یک مثال از این مورد شامل برخورد گریسهای خاک رس آلی با گریسهای غلیظ شده با صابون در هنگام ترکیب کردن آنها است.
- نوسانات در دمای بالا: گریسهای ساخته شده با روغن پایه کم ویسکوزیته بیشتر در معرض خطر تبخیر قرار دارند. اگر گریس تخصصی و با دمای بالا مانند گریس نسوز در دسترس نداشته باشید، زمانی که دما شروع به افزایش میکند، روغن میتواند از ماتریس غلیظکننده تبخیر شود و این امر باعث سفت شدن گریس به مرور زمان خواهد شد.
- اکسیداسیون روغن پایه: روغن اکسید شده میتواند از نظر ظاهر فیزیکی ساختاری شبیه قیر به خود بگیرد و همین تغییر شکل میتواند در مورد گریس نیز رخ دهد. برای مثال گریس ذخیره شده در دمای اتاق به دلیل غلظت بالای فلزات کاتالیزوری مس که در گریس وجود دارند و ناشی از بقایای سایش هستند، بافتی سخت به خود میگیرد. در نهایت، مس موجود در روغن پایه گریس را زودتر از موعد اکسید کرده و باعث ضخیم شدن شدید آن میشود.
- حرارت: گریس بیش از حد در یاتاقانها، شرایط مکانیکی مانند ناهماهنگی و بارگذاری بیش از حد و کاهش روانکار میتواند منجر به درجه حرارت بالا شود. برای مثال روغنکاری بیش از حد باعث چرخیدن قطعات میشود که به نوبه خود محیطی با حرارت بالا ایجاد میکند. در این شرایط گریس شروع به خشک شدن و از دست دادن کارایی خود میکند.
- فرسودگی مکانیکی: برخی انواع یاتاقانهای غلتشی بیشتر در معرض جداسازی روغن هستند، مانند رولبرینگهای کروی. هنگامی که گریس توسط یاتاقانها یا چرخدندهها بیش از حد نورد میشود، روغن میتواند از تغلیظکننده خود جدا شود. به این حالت فشار مکانیکی میگویند و در این شرایط روغن مانند یک اسفنج مرطوب فشرده میشود. اینجاست که داشتن یک گریس با دمای بالا که دارای تغلیظکنندههایی با برگشتپذیری خوب است بسیار به کار میآید. گریس زمانی برگشتپذیر است که روغن بتواند به سرعت پس از شل شدن بار به تغلیظکننده جذب شود.
- اکستروژن هیدرواستاتیک: هنگامی که گریس تحت فشار ثابت است، میتواند توسط نیروهای هیدرواستاتیکی جدا شد. این شبیه به آبی است که از فیلتر شنی عبور میکند. شن باقی میماند، اما آب تحت فشار از میان دانههای شن جریان مییابد. این ویژگی به عنوان غربال کردن نیز شناخته میشود. با قرار دادن گریس در معرض فشار ثابت، گریس اصطلاحا خونریزی کرده و روغن از تغلیظکننده آن جدا میشود. برخی از گریسهای تخصصی برای مقاومت در برابر تخلیه با استفاده از تغلیظکنندههای خاص، روغنهای پایه ویژه و افزودنیهای تخصصی فرموله شدهاند.
- ارتعاش و نیروهای گریز از مرکز: گریس زمانی که در معرض ارتعاشات طولانی مدت و نیروهای گریز از مرکز قرار میگیرد میتواند زودتر از موعد جدا شود. کوپلینگهای مکانیکی با سرعت بالا میتوانند در صورت استفاده از گریس اشتباه، برخی از محصولات گریس را در مدت زمان کوتاهی خشک کنند. در میان سایر پیامدهای منفی، تفاوت قابل توجه در وزن مخصوص بین روغن پایه و تغلیظکننده میتواند احتمال جداسازی گریز از مرکز را افزایش دهد.
تاثیرات گریس خشک شده در تجهیزات
اثرات گریس خشک شده روی تجهیزات میتواند قابل توجه و مضر باشد. هنگامی که گریس به دلیل جدا شدن روغن از تغلیظکننده خشک میشود، می تواند منجر به افزایش نیروهای اصطکاک و دما در قسمتهای مختلف ماشین مانند بلبرینگ شود. گرمای بالا نیز خشک شدن گریس را تسریع میسازد و بسته به تغلیظکننده و شرایط تخریب، گریس میتواند قوامی شبیه بتون سخت به خود بگیرد. در این شرایط، تجهیزات برای فشار دادن گریس باید سختتر کار کنند، که منجر به خرد شدن و تأثیر مخرب بر آببندی، پوششها و کارایی تجهیزاتی مانند بلبرینگ میشود. بنابراین، رسیدگی به علل خشک شدن گریس و نظارت بر کیفیت روانکننده جهت جلوگیری از این اثرات نامطلوب بسیار حائز اهمیت است.
چطور میتوان از خشک شدن گریس پیشگیری کرد؟
برای جلوگیری از خشک شدن گریس باید اقدامات زیر را انجام دهید:
- نگهداری مناسب: گریس را در بستهبندی اصلی خود، دور از مناطق آلوده و در جای خشک و خنک نگهداری کنید تا از مخلوط شدن کثیفی و گرد و غبار با آن جلوگیری شود.
- تعمیر و نگهداری منظم: از روغنکاری منظم اطمینان حاصل کنید تا روغن از دست رفته را دوباره پر کنید و حتما از گرمای بیش از حد جلوگیری کنید، زیرا گرما میتواند خشک شدن را تسریع کند.
- از گریسهای سازگار استفاده کنید: از مخلوط کردن گریسهای ناسازگار خودداری کنید، زیرا باعث جدا شدن تغلیظکننده و خشک شدن آن خواهد شود.
- تعویض منظم گریس: در جلوگیری از خشک شدن گریس، رعایت توصیههای سازنده برای فواصل روانکاری مجدد بسیار مهم است. گریس باید در فواصل زمانی معین تعویض یا دوباره پر شود تا از خشک شدن آن جلوگیری شود. فرکانس روغنکاری مجدد به عواملی مانند نوع تجهیزات، شرایط عملیاتی و گریس خاص مورد استفاده بستگی دارد. به طور معمول، فواصل روغنکاری مجدد میتواند از هفتگی تا ماهانه برای تجهیزات همه منظوره متغیر باشد، اما برای راهنمایی دقیق، مراجعه به دفترچه راهنمای تجهیزات و تامینکننده گریس ضروری است.
- مانیتور تاریخ انقضا: اگر گریس تاریخ انقضا دارد حتما به آن توجه کنید. حتی اگر تاریخ انقضا مشخصی ندارد، توجه داشته باشید هر گونه چربی که نشاندهنده فساد است را جدی بگیرید. اگر مقدار زیادی گریس دارید، ابتدا از قدیمیترین موجودی استفاده کنید و سپس آن را با گریس تازه جایگزین کنید. این روند کمک میکند مطمئن شوید که همیشه از تازهترین محصول استفاده میکنید.
- ظرف مناسب انتخاب کنید: برای نگهداری گریس از ظروف ساخته شده از موادی استفاده کنید که با ترکیبات گریس واکنش نشان ندهند. ظروف شیشهای یا فولاد ضد زنگ اغلب انتخابهای خوبی هستند.
کلام آخر
گریس به دلایل مختلفی خشک میشود که از آن جمله میتوان به جدا شدن روغن از تغلیظکننده، آلودگی، حرارت زیاد، گریسکاری ناکافی، حجم بیش از حد گریس و مخلوط شدن گریسهای ناسازگار اشاره کرد. هنگامی که روغن از تغلیظکننده جدا میشود، میتواند قوامی شبیه بتون سخت به خود بگیرد، که منجر به افزایش نیروهای اصطکاک و افزایش حرارت خواهد شد، که این فرایند خشک شدن گریس را تسریع میکند. درک این عوامل میتواند به شما در انجام اقدامات پیشگیرانه برای افزایش عمر مفید گریس کمک کند. ذخیرهسازی مناسب، محدود کردن قرار گرفتن در معرض هوا، رطوبت و آلایندهها همچنین استفاده از گریس در مدت زمان ماندگاری توصیه شده، میتواند به حفظ کیفیت آن و جلوگیری از خشک شدن کمک کند.
منابع
سوالات متداول
نگهداری منظم، ذخیرهسازی مناسب و استفاده از نوع مناسب گریس برای کاربردهای خاص میتواند به جلوگیری از خشک شدن گریس کمک کند. علاوه بر این، اجتناب از آلودگی و نظارت بر دمای عملیاتی از اقدامات پیشگیرانه و ضروری محسوب میشود.
علائم رایج عبارتند از تغییر در قوام، کاهش عملکرد روانکاری، افزایش اصطکاک و سایش، و ایجاد بافت دانهای.
بله، استفاده از گریس با تغلیظکننده یا روغن پایه ناسازگار برای یک کاربرد خاص میتواند منجر به خشک شدن زودرس و کاهش کارایی روانکاری شود