نقش روانکنندهها در تولید برق
جدول محتوا
Toggle
در اقتصاد امروز، بخش برق ممکن است یکی از مهمترین بازیگران در صحنه باشد. مطالعات نشان داده است حوزه برق یک عامل حیاتی در رشد اقتصادی اروپا و هر کشور دیگری باقی خواهد ماند زیرا برق ضروری است و به معنای واقعی کلمه جهان را اداره میکند. یکی از بخشهای حیاتی تولید برق مطمئناً روانکاری است. روغنکاری ابزاری حیاتی برای افزایش بهرهوری و به حداقل رساندن تلفات است.
هر قطعه تجهیزاتی با قطعات متحرک برای عملکرد موثر به روانکننده نیاز دارد. اپراتورها از طریق انتخاب و کاربرد مناسب روغن و گریس و عملکرد دقیق سیستمهای روانکاری میتوانند از تعمیر و نگهداری لازم نیروگاه اطمینان حاصل کنند. بنابراین، داشتن درک عمیق از روانکاری، ویژگیهای محصولات، کاربردهای خاص و نگهداری روانکار میتواند برای هر نیروگاهی بسیار مفید باشد. در این متن به بررسی اصول روانکاری و همچنین بررسی نقشهای مختلف روانکارهای صنعتی در تاسیسات مختلف تولید برق میپردازیم.
روانکاری
روانکنندهها اهداف زیادی دارند، اما اصلیترین آنها به حداقل رساندن اصطکاک و سایش و پارگی مواد در هنگام تماس دو سطح در هنگام حرکت است. محصولات روانکننده گرما را از بین میبرند و از زنگزدگی و خوردگی محافظت میکنند. در برخی موارد، روانکنندهها همچنین آلایندهها را خارج از سیستم نگه میدارند و از سطوح بلبرینگ محافظت میکنند. برای اینکه روانکنندهها نقش خود را ایفا کنند، لازم است یک فیلم روانکننده مناسب بین سطح حفظ شود.
در سرتاسر جهان، مهندسان متخصص در تولید برق در حال یافتن راههایی برای کارآمدتر کردن عملیات خود هستند. در تولید برق، میتوان با استفاده از روغن روانکننده یا گریس مناسب، تولید انرژی را بهبود بخشید و عمر ماشینها را افزایش داد. از طریق انتخاب روانکارهای صنعتی با کیفیت بالا، اپراتورها میتوانند بازده انرژی را افزایش دهند، هزینهها را به حداقل برسانند و زمان خرابی را کاهش و در عین حال ایمنی محل کار را نیز افزایش دهند.
روغنکاری بیش از حد
این مورد احتمالاً رایجترین مسئله با عواقب جدی بر فرآیند تولید انرژی است. روغنکاری بیش از حد میتواند به راحتی منجر به افزایش دمای کار، کوتاه شدن عمر یاتاقانها و افزایش احتمال نفوذ آلایندهها شود. برای حل این مشکل، کارشناسان توصیه میکنند که همه یاتاقانها با اتصالات مخصوص نصب شوند که باعث میشود چربی اضافی بدون خراب شدن آببند خارج شود. همچنین، اپراتورهای گریس تفنگ باید به طور ویژه در مورد نحوه کار با ابزار و روانکاری صحیح کلیه قطعات بدون به خطر انداختن سیستم یا هدر رفتن روانکارهای صنعتی، آموزش دیده باشند.
تشکیل وارنیش
تشکیل وارنیش یا لاک یک نگرانی خطرناک است که می تواند منجر به مشکلات زیادی برای توربینها شود. همانطور که دستگاه کار میکند، رسوبات لاک میتواند ظاهر شود، به سطوح بچسبد و فیلتر و دهانهها را مسدود کند، بنابراین قدرت و قابلیت اطمینان سیستم کاهش مییابد. بهترین راه برای مبارزه با تشکیل لاک این است که به دنبال روانکنندههای توربین مناسب با پایههای مناسب و محافظت در برابر اکسیداسیون بهبود یافته باشید. فناوریهای مختلف کاهشدهنده علائم لاک وجود دارد، اما بهتر است هر بار با یک سیستم تمیز شروع کنید و از روغن توربین مناسب استفاده کنید. پیشگیری از لاک همیشه راه حلی بهتر و مقرون به صرفهتر از درمان آن است.
ایمنی
اولویت شماره یک همه شرکتهای تولید برق ایمنی است. حتی اگر لازم باشد، روشهای تعمیر و نگهداری، چه برنامهریزیشده و چه برنامهریزیشده، اپراتورها را ملزم میکنند که مستقیماً با ماشینها در تماس باشند، این امر میتواند خطر آفرین باشد. با این حال، فنآوریهای پیشرفته روغنکاری میتوانند خطرات آسیب را کاهش داده و بهرهوری را افزایش دهد. روانکاری عمر اجزا را افزایش و نیاز به تعمیر و نگهداری را کاهش میدهد، در نتیجه قرار گرفتن کارکنان در معرض خطرات در طول مراحل تعمیر و نگهداری را به حداقل می رساند.
روغنکاری نیروگاه زغالسنگ
طبق آمار، حدود 20 درصد کل برق در اتحادیه اروپا از زغالسنگ تامین میشود و این تعداد در حال کاهش است. حتی برخی از نیروگاههای زغال سنگ در حالت آماده باش موقت برای کاهش انتشار گازهای گلخانه ای و انجام تعهدات آب و هوایی قرار میگیرند. با این حال، اگرچه زغالسنگ در حال از دست دادن محبوبیت خود در سراسر جهان است، اما همچنان جایگاه مهمی در صنعت تولید برق دارد.
قبل از صحبت در مورد روغنکاری، لازم است با نحوه کار نیروگاههای زغالسنگ آشنا شوید. در طول تولید برق با سوخت زغالسنگ، زغالسنگ پودر شده و با حرارت زیاد وارد دیگ بخار میشود تا زمانی که بسوزد و گرما آزاد کند. بخش دوم فرآیند شامل لولههای تبادل حرارتی پر از آب است که به بخار تبدیل میشود. این بخار تحت فشار است که توربینهایی را به حرکت در میآورد تا انرژی ژنراتور را تامین و انرژی تولید کند.
سیستم موثری مانند این اغلب سال ها بدون توقف برای خاموش شدن کار میکند. هر گونه وقفه در فرآیند معمولاً به منظور اجرای تعمیر و نگهداری برنامهریزی میشود، اما گاهی اوقات وققهها برنامهریزی نشده است. نوع دوم خاموشیها بیشترین هزینه را در اتلاف انرژی، آسیب تجهیزات و اتلاف زمان دارد. وقتی صحبت از طراحی توربین به میان میآید، همه قطعات دارای تلرانس بسیار کمی بین یکدیگر هستند، بنابراین انجام روانکاری دقیق بسیار مهم است، بنابراین تلرانس ها حفظ میشوند. اثراتی مانند خستگی تجهیزات و حتی خرابی کامل میتواند ناشی از روغنکاری نامناسب باشد، بنابراین باید از اشتباهات به هر قیمتی اجتناب کرد.
روغنکاری نیروگاه توربین گازی
در نیروگاههای توربین گازی، سیستم روغنکاری بسیار پیچیده و شامل مخزن، پمپ، فیلتر، خنککننده، شیر و انواع عناصر کنترلی و ایمنی است. در عملیات معمولی، این توربینها میتوانند به 3600 چرخش در دقیقه برسند و دمای خروجی اگزوز تا 625 درجه سانتیگراد بالا رود، همچنین نسبت فشار زیادی ایجاد کند. به همین دلیل است که روغن موتورهای گازسوز باید نیازهای روانکاری منظم را برآورده کنند، در عین حال گرما را نیز از توربین حذف کنند.
در یاتاقان، دما اغلب به 120 درجه سانتیگراد میرسد، به این معنی که این روانکنندههای انتقال حرارت باید دارای ویسکوزیته و افزودنیهای مناسب باشند. روانکنندههای به کار رفته در توربین گاز باید حفاظت در برابر اکسیداسیون و لاک، پایداری فوم، قابلیت فیلترپذیری، سازگاری با فلزات چند باربری و محافظت در برابر سایش و پارگی را تامین کنند. برای ملاحظات روانکار مناسب، کارکنان باید حوزه های زیر را تجزیه و تحلیل کنند:
- کنترل رسوبات
- پایداری اکسیداسیون
- کنترل فوم و انتشار هوا
- فیلترپذیری
- محافظت در برابر خوردگی و زنگ زدگی
- محافظت در برابر سایش
روانکاری تولید برق آبی
به دلیل افزایش هزینه ها و الزامات زیست محیطی، برای تولیدکنندگان انرژی برق آبی یا هیدروالکتریسیته بسیار مهم است که همیشه به دنبال راههایی برای کارآمدتر کردن انرژی نیروگاههای خود باشند. این روند در تاسیسات مخزن، تاسیسات تلمبهای ذخیرهسازی و سایر انواع تاسیسات تولید برق آبی قابل مشاهده است. علاوه بر این، نیروگاههای برق آبی در اندازههای مختلف، از واحدهای کوچک گرفته تا مکانهایی که چند صد مگاوات تولید میکنند، وجود دارند.
از نظر سودآوری، ناکارآمدی کارخانه، حفاظت از محیط زیست، و همچنین اصطکاک و سایش، همگی منجر به از دست دادن کارایی میشوند و بر بهره وری تاثیر میگذارند. برای بهبود بهرهوری انرژی، لازم است از روانکارهای تخصصی برای کاربردهای برق آبی استفاده کنید. به جای صرف بودجه برای ارتقاء ژنراتورها و توربینها، سرمایهگذاری در روانکنندههای با کیفیت بسیار مقرون به صرفهتر است. این استراتژی میتواند انرژی بیشتری تولید کند و در عین حال اثرات زیستمحیطی را کاهش دهد.
یاتاقانهای ژنراتور و توربینها به مقادیر زیادی روغن نیاز دارند که میتواند این ماشینهای کارآمد را حتی موثرتر کند. روانکنندههای ویژه همچنین از دروازههای کنترل جریان آب، سیم بکسلها، تمیز کردن زبالهها، چرخدندههای باز و گیربکسها برای انتقال نیرو سود میبرند. در کاربردهایی که در تماس مستقیم با آب هستند، ملاحظات اصلی پایداری و اثرات زیستمحیطی است. این ملاحظات را میتوان با استفاده از روانکنندههای هیدرولیکی و مزایای فراوان آنها به دست آورد.
روغنکاری توربین بادی
ژنراتورهای برق بادی حاوی قطعات بسیار گران قیمتی از تجهیزات هستند که برای تولید برق با راندمان مطلوب، همه آنها باید در شرایط بکر نگهداری شوند. هنگامی که صحبت از تعمیر و نگهداری میشود، توربینهای بادی نیاز به روغنکاری دقیق و منظم دارند. هر یک از اجزای یک توربین بادی باید در تولید برق نقش داشته باشد و به طور هماهنگ برای تامین انرژی ژنراتور برق کار کنند.
گیربکس در حالی که تا 90 متر در هوا قرار دارد در معرض شدیدترین سوء استفادههای عنصری قرار میگیرد. این قطعه باید همه چیز را از دماهای شدید گرفته تا قرار گرفتن در معرض آب شور را تحمل کند. در این شرایط روانکنندههای مناسب توربین میتوانند محافظت از گیربکس را افزایش داده و به آن اجازه دهند تا عملکرد خود را حفظ کند.
علاوه بر این، روانکنندههایی با ظرفیت گرمایی بهبود یافته (در مقایسه با روغنهای هیدروکربنی) امکان انتقال و انتشار بهتر گرما را در صورت لزوم فراهم میکنند. بنابراین، روانکاری منظم و موثر گیربکس برای عملکرد مناسب تجهیزات و تولید برق حیاتی است.
نیازهای روانکاری انرژی هستهای
تاسیسات انرژی هستهای به دلیل قرار گرفتن در معرض تشعشعات و کنترل کیفیت سخت به روانکنندههای صنعتی ویژه نیاز دارند. در بیشتر موارد، این نیروگاهها از روغنهای R&O استفاده میکنند که بیشتر در توربینهای بخار و کاربردهای هستهای سبک وجود دارد.
گریس هیدرولیک نیز معمولا استفاده میشود، به ویژه فرمولاسیونهای غنی شده با افزودنیهای ضد سایش در این مورد موثر هستند. روغن دنده سومین روانکننده پرمصرف است که عمدتاً برای گیربکسها و محرکها استفاده میشود. از دیگر روغن های مورد استفاده در این صنعت میتوان به روغنهای کمپرسور، سیالات توربین گاز، سیالات ترانسفورماتور و روغنهای خاص با خاصیت ضد حریق اشاره کرد. گریسهای مورد استفاده در نیروگاههای هستهای بر پایه پلی اوره، سولفونات کلسیم یا لیتیوم هستند.
کلام آخر
از آنجایی که صنعت برق با افزایش تقاضا و کمبودهای احتمالی مواجه است، اپراتورها به دنبال راهحلهای موثری هستند که ایمنی و بهرهوری ژنراتورها را افزایش دهد. با روانکنندههای مناسب، میتوان حتی در دماهای بالا، بارها و آلودگیهای سنگین به بهبود عملکرد دست یافت. روغنکاری پیشرفته میتواند به کل صنعت تولید برق کمک کند تا اهداف بلند پروازانه خود را برآورده و اطمینان حاصل کند که همه نیروگاهها با ظرفیت کامل کار میکنند.
منبع
Vcom (no date c) The role of lubricants in power Generation – ValvolineTM Global KSA – EN. https://www.valvolineglobal.com/en-ksa/the-role-of-lubricants-in-power-generation
سوالات متداول
روانکنندهها با به حداقل رساندن تلفات اصطکاکی به حفظ راندمان مکانیکی تجهیزات تولید برق کمک میکنند. این نه تنها به صرفهجویی در انرژی کمک میکند، بلکه باعث افزایش راندمان عملیاتی و خروجی نیروگاهها میشود.
بله، اثرات زیستمحیطی روانکنندهها نگرانکننده است، به خصوص اگر نشتی وجود داشته باشد زیرا میتواند خاک و آب را آلوده کند. استفاده از روانکنندههای زیستتخریبپذیر و روشهای دفع و بازیافت مناسب اقدامات مهمی برای کاهش این اثرات است.
نوآوریها شامل توسعه روانکنندههای مصنوعی با کارایی بالا است که محافظت بهتر و عمر طولانیتری را ارائه میکنند، روانکنندههای سازگار با محیط زیست، و روانکنندههای هوشمند تعبیهشده با سنسورها برای نظارت بر زمان و شرایط از جمله این موارد است.
درک و اجرای استراتژیهای روانکاری مناسب در تولید برق میتواند به طور قابل توجهی بر کارایی عملیاتی و دوام تجهیزات تأثیر بگذارد و همچنین به شیوههای پایدارتر کمک کند.
Appreciate it for all your efforts that you have put in this. very interesting information.