معنای لیبلهای روی بستهبندی روانکارها
برچسب روی بستهبندی روانکارها معمولاً اطلاعات مهمی در مورد ترکیب محصول، کاربردهای توصیه شده و دستورالعملهای ایمنی ارائه میدهند. یقینا اطلاعات روی لیبلها فراتر از نام محصول و یا نام تجاری آن است. ممکن است در نگاه اول کمی سردرگم شوید اما جای نگرانی نیست زیرا ما در این مقاله قصد داریم به موارد مهمی که روی لیبل روانکارها به آن اشاره میشود بپردازیم.
درجه ویسکوزیته
درجه ویسکوزیته معیاری برای اندازهگیری ضخامت یا مقاومت در برابر جریان روانکننده است و اطلاعات مربوط به آن را در لیبل روی روانکار میتوانید بیابید. این عامل مهمی است که هنگام انتخاب روانکار باید در نظر گرفته شود زیرا میتواند بر توانایی روانکننده و قابلیت محافظتی آن از دستگاه تأثیر بگذارد. انتخاب روانکار با درجه ویسکوزیته مناسب باید بر اساس کاربرد مورد نیاز شما انجام شود. اگر روانکننده بیش از حد غلیظ باشد، ممکن است به درستی جریان پیدا نکند و باعث ساییدگی بیش از حد تجهیزات شود. اگر روانکننده بیش از حد رقیق باشد، ممکن است حفاظت کافی را ارائه نکند و منجر به خرابی زودرس تجهیزات شود. باید هنگام انتخاب درجه ویسکوزیته مناسب توصیههای سازنده تجهیزات را در نظر داشته باشید.
برخی سیستمها که در درجهبندی ویسکوزیته روانکنندهها از آن استفاده میشود عبارت است از:
- درجه ویسکوزیته انجمن مهندسین خودرو (SAE): این سیستم معمولاً برای روغن موتور استفاده میشود و بر اساس ویسکوزیته روانکار در 100 درجه سانتیگراد است. درجه ویسکوزیته SAE با یک عدد مشخص میشود، مانند SAE 30 یا SAE 10W-30. هرچه این عدد بیشتر باشد، روغن غلیظتر و در برابر جریان مقاومت بیشتری دارد.
- درجه ویسکوزیته ISO: این سیستم معمولاً برای روانکنندههای صنعتی استفاده میشود و بر اساس ویسکوزیته سینماتیکی روانکننده در دمای 40 درجه سانتی گراد است. درجه ویسکوزیته ISO با یک عدد مشخص میشود، برای مثال ISO VG 68. هر چه این عدد بیشتر باشد، روغن غلیظتر و در برابر جریان مقاومت بیشتری دارد.
- سیستم جهانی طبقهبندی روغن و گریس (UOGCS): این سیستم هم برای روغن موتور و هم برای روانکارهای صنعتی استفاده میشود و ترکیبی از ویسکوزیته و ویژگیهای عملکردی روانکار است. نام UOGCS معمولاً شامل یک حرف و عدد است، مانند L-HM 46 که اشاره به روغن هیدرولیک با شاخص ویسکوزیته بالا دارد.
استانداردهای عملکردی
روانکنندهها معمولاً برای مطابقت با استانداردهای عملکردی خاص توسط برخی موسسات یا انجمنها مورد آزمایش و تایید قرار میگیرند. چندین استاندارد عملکرد رایج برای روانکنندهها وجود دارد که در صنایع و کاربردهای مختلف مورد استفاده قرار میگیرند. این استانداردها کمک میکند تا اطمینان حاصل شود روانکنندهها الزامات کیفی مورد نیاز تجهیزات شما را برآورده میکنند. برخی از رایجترین استانداردهای عملکرد روانکارها عبارتند از:
- موسسه نفت آمریکا (API :(API یک سازمان تجاری مستقر در ایالات متحده است که استانداردهایی را برای روانکنندههای مورد استفاده در صنعت خودرو تعیین میکند. استانداردهای عملکرد API با یک دسته دو حرفی مانند “SA” برای موتورهای بنزینی یا “CJ” برای موتورهای دیزل تعیین میشوند.
خواندن مقاله "طبقهبندی سطوح کیفیت API برای روغن موتورهای دیزلی" اطلاعات بیشتری را در این مورد به شما میدهد.
میدانستید روغن موتورهای دیزلی با بنزینی از لحاظ سطح کیفیتی با هم متفاوتند؟ در واقع موسسه نفت آمریکا (API) برای رتبهبندی سطح کیفی روغن موتورهای دیزلی و بنزینی 2 گروه جداگانه در نظر گرفته. رتبهبندی API یک راه عالی برای تعیین استفاده روغن موتور مناسب خودرو شما ارائه میدهد.
- انجمن مهندسین خودرو (SAE : (SAE یک سازمان جهانی است که استانداردهایی را برای ویسکوزیته روانکار تعیین میکند. نمرات ویسکوزیته SAE با یک عدد مشخص میشود، مانند “SAE 30” یا “SAE 10W-30”.
- سازمان بین المللی استاندارد (ISO: (ISO یک سازمان جهانی است که استانداردهایی را برای طیف وسیعی از محصولات از جمله روانکنندهها تعیین میکند. نمرات ویسکوزیته ISO با یک عدد مشخص میشود، مانند “ISO VG 68”.
- انجمن خودروسازان اروپا (ACEA: (ACEA یک سازمان تجاری اروپایی است که استانداردهایی را برای روانکنندههای مورد استفاده در صنعت خودرو تعیین میکند. استانداردهای عملکرد ACEA تلفیقی از حرف و عدد است مانند “A3/B4” برای موتورهای بنزینی و دیزلی.
- موسسه ملی گریس روانکاری (NLGI :(NLGI یک سازمان تجاری مستقر در ایالات متحده است که استانداردهایی را برای گریسهای روانکننده تعیین میکند. نمرات NLGI با یک عدد مشخص میشود، مانند “NLGI 2”.
مقاله "منظور از NLGI و نمره گریس چیست؟" به شما کمک میکند تا اطلاعات بیشتری را در مورد جزییات این استاندارد بدانید.
در هنگام استفاده از گریس، اصطلاح NLGI و نمره گریس را شنیدهاید؟ معنی این واژه را میدانید؟ وقتی نوبت به انتخاب روانکار مناسب برای ماشینآلات شما میرسد، درک استانداردهای صنعت بسیار مهم است. NLGI یکی از استانداردهای مهم در دنیای روان کنندههاست.
- تولیدکننده تجهیزات اصلی (OEM): بسیاری از سازندگان تجهیزات مشخصات روانکنندههایی را که باید در تجهیزاتشان استفاده شود را ارائه میکنند. این مشخصات ممکن است شامل الزامات عملکردی مانند ویسکوزیته و مواد افزودنی باشد.
تمامی اطلاعاتی که توضیح دادیم را میتوانید روی لیبل روانکارها بیابید.
اجزا و ترکیبات
علاوه بر موارد ذکر شده لیبل روی روانکنندهها اطلاعاتی را در مورد ترکیبات یا اجزای کلیدی روانکننده در اختیار ما قرار میدهد. این بخش ممکن است شامل جزئیاتی در مورد روغنهای پایه، افزودنیها و هر ماده دیگری باشد. برای مثال یکی از اطلاعاتی که از لیبل روی بستهبندی روانکارها میتوانیم به دست آوردیم نوع روغن پایه است. روغنهای پایه جزء ضروری گریس هستند، زیرا خاصیت روانکاری را فراهم میکنند و به گریس اجازه میدهد اصطکاک را کاهش دهد و از تجهیزاتی که روانکاری میشود محافظت کند. روغن پایه مورد استفاده در گریس میتواند طیف وسیعی از روغنها از جمله روغنهای معدنی باشد. روغن پایه علاوه بر روانکاری میتواند در تعیین سازگاری گریس با انواع تجهیزات و آببندیها نیز نقش داشته باشد. به طور کلی، روغن پایه یک جزء حیاتی گریس است که نقش مهمی در تعیین عملکرد و سازگاری روانکار با انواع تجهیزات و شرایط عملیاتی دارد.
"روغن پایه چیست و انواع دستهبندی آن" به شما اطلاعات بیشتری را در مورد کارکرد و ویژگیهای این اجزای حیاتی در گریسها میدهد.
بارها نام روغن پایه را شنیدهایم اما آیا میدانید روغن پایه چیست و به چند دسته تقسیم میشود؟ روغن پایه، یک نوع روغن است که به عنوان پایه برای تولید روغنهای مختلف استفاده میشود.
مورد دیگری که در لیبلها به آن اشاره میشود اطلاعات مربوط به تغلیظکنندهها است. رایجترین نوع تغلیظکننده مورد استفاده در گریس صابونهای فلزی مانند صابونهای لیتیومی، کلسیمی و آلومینیومی هستند. این صابونها از واکنش یک اسید چرب با یک هیدروکسید یا اکسید فلزی تشکیل میشوند. مولکولهای صابون به دست آمده شبکهای را تشکیل میدهند که روغن پایه را به دام میاندازد و یک قوام نیمه جامد ایجاد میکند که میتواند غلظت متغیری داشته باشد.
طبقهبندی گریسها بر اساس ترکیبات سازنده و کاربرد
طبقهبندی گریس بر اساس فاکتورهای مختلفی صورت میگیرد. ترکیب، نوع غلیظ کننده و کاربرد گریسها میتواند معیار خوبی برای تقسیمبندی این محصولات باشد. ما در “طبقهبندی گریسها از نظر تحمل دما یا درجه” به بررسی انواع گریسها از منظر ویژگیهایی مانند مقاوم بودن در برابر دما پرداختهایم.
علاوه بر روغن پایه و تغلیظکننده، گریسها ممکن است حاوی انواع مختلفی از افزودنیها باشد که اطلاعات آن روی لیبلها ذکر شده باشد. این افزودنیها میتواند شامل موارد زیر باشد:
- مواد ضد سایش: این افزودنیها به کاهش اصطکاک و جلوگیری از سایش و پارگی تجهیزات در حال روانکاری کمک میکنند.
- عوامل فشار شدید (EP): این افزودنیها با ایجاد یک لایه محافظ بر روی سطوح فلزی به محافظت در برابر بارهای سنگین و بارهای ضربه ای کمک میکنند.
- بازدارندههای خوردگی: این مواد افزودنی به محافظت در برابر زنگ زدگی و خوردگی کمک میکنند.
- مهارکنندههای اکسیداسیون: این افزودنیها به جلوگیری از تجزیه گریس و تشکیل محصولات جانبی مضر کمک میکنند.
- اصلاحکنندههای اصطکاک: این افزودنیها به کاهش اصطکاک و بهبود بهرهوری انرژی کمک میکنند.
مقاله "لیست ادتیوهایی که در روانکار صنعتی استفاده میشوند" اطلاعات زیادی را در مورد انواع و اهمیت افزودنیها به شما ارائه میدهد.
میدانید چند نوع ادتیو یا همان افزودنی داریم؟ بارها در خصوص ترکیبات روانکارها و تاثیرات آنها صحبت کردیم. بنابراین برای ما بدیهی است تمامی روانکارها از ترکیب روغن پایه با مواد افزودنی تشکیل میشوند که هریک خواص منحصر به فرد خود را دارند.
سایر اطلاعاتی که روی لیبلهای بستهبندی روانکارها میتوانید بیابید
- توصیههای کاربردی: کاربردها یا کاربردهای توصیه شده برای روانکننده را مشخص میکند. به عنوان مثال، ممکن است برچسب مناسب برای موتورهای خودرو، ماشینآلات صنعتی، لوازم خانگی یا انواع خاصی از تجهیزات باشد.
- دستورالعملهای ایمنی و جابجایی: اطلاعات و دستورالعملهای ایمنی مهمی را برای نگهداری، جابجایی و دفع مناسب روانکننده ارائه میدهد. این مورد ممکن است شامل اقدامات احتیاطی مانند اجتناب از تماس با پوست یا چشم، دوری از منابع گرما و پیروی از مقررات محلی برای مدیریت زباله باشد.
- مقدار یا حجم: مقدار روانکننده موجود در بستهبندی را معمولاً در واحدهایی مانند اونس، میلیلیتر یا گالن نشان میدهد.
نتیجهگیری
ما در بخشهای قبل سعی کردیم مرور دقیقی بر جزئیات اطلاعات روی لیبلهای بستهبندی روانکارها داشته باشیم. بررسی دقیق لیبل روی روانکارها به شما امکان میدهد تا بر اساس کاربرد مورد نظر همچنین در نظر گرفتن عواملی مانند نوع روغن پایه، نوع غلیظ کننده، درجه NLGI و مشخصات عملکردی بهترین و مقرون به صرفهترین گریس را انتخاب کنید. به خاطر داشته باشید استفاده از گریس نادرست میتواند منجر به عملکرد ضعیف، افزایش سایش و حتی خرابی تجهیزات شما شود.
علاوه بر توصیههای سازنده تجهیزات، برچسب روانکار و دیتاشیتها منابع اطلاعاتی خوبی هستند که اطلاعات بسیاری در اختیار شما قرار میدهند و شما میتوانید پاسخ برخی پرسشهای خود را در آن بیابید.
منابع
- The Lubricant Store. (n.d.). Reading the label. Retrieved June 26, 2023, from https://www.thelubricantstore.com/reading-the-label.
- Machinery Lubrication. (2018, October 9). Lube Identification Tags. Retrieved June 26, 2023, from https://www.machinerylubrication.com/Read/30113/lube-identification-tags.
سوالات متن
برچسب روانکننده معمولاً حاوی اطلاعاتی در مورد ترکیب محصول، خواص و موارد استفاده توصیه شده است. برای مثال برخی اطلاعات شامل نوع روغن پایه، نوع تغلیظکننده، درجه NLGI، مشخصات عملکردی است.
خواندن برچسب روی یک روانکننده مهم است زیرا اطلاعات ضروری در مورد محصول را ارائه میدهد و اطمینان میدهد که چگونه میتوان عملکرد لازم را برای تجهیزات تضمین کرد. استفاده از روانکننده نامناسب میتواند منجر به عملکرد ضعیف، افزایش سایش و حتی خرابی تجهیزات شود.
برچسب روانکار و دیتاشیت منابع اطلاعاتی خوبی در مورد خواص روانکار و موارد استفاده در اختیار شما قرار میدهد. علاوه بر آن نباید از توصیههای سازنده تجهیزات غافل شوید.
