پرکاربردترین گریس‌های صنعتی بازار

خواص عملکردی گریس صنعتی

عملکرد گریس این است که با سطوح متحرک در تماس باقی بماند و  تحت نیروی گرانش یا گریز از مرکز فشرده نشده و نشت نکند. به این منظور باید بتواند خواص خود را تحت نیروهای برشی در تمام دماهایی که در طول استفاده تجربه می‌کند، حفظ کند. به عنوان مثال، تأسیسات ساختمانی برای کارکرد در حداکثر عملکرد به گریس تخصصی و سنگین نیاز دارند.

. ویژگی هایی که معمولاً در برگه های اطلاعات محصول گریس‌های صنعتی یافت می‌شوند شامل موارد زیر است:

• قابلیت پمپاژ: پمپ‌پذیری توانایی یک گریس برای پمپ یا فشار دادن از طریق یک سیستم است. به طور عملی، پمپ‌پذیری سهولتی است که با آن یک گریس تحت فشار می‌تواند از طریق خطوط، نازل‌ها و اتصالات سیستم‌های توزیع گریس جریان یابد.
• مقاومت در برابر آب: این توانایی یک گریس برای مقاومت در برابر اثرات آب بدون تغییر در توانایی روانکاری آن است. کف صابون/آب ممکن است روغن موجود در گریس را معلق کند و امولسیونی را تشکیل دهد که می‌تواند با رقیق کردن و تغییر قوام و بافت گریس، روغن‌کاری را از بین ببرد یا به میزان کمتری روانکاری را کاهش دهد.
• قوام: قوام گریس به نوع و مقدار غلیظ‌کننده استفاده شده و ویسکوزیته روغن پایه آن بستگی دارد. قوام گریس مقاومت آن در برابر تغییر شکل توسط نیروی اعمالی است. معیار قوام، نفوذ نامیده می‌شود. نفوذ بستگی به این دارد که آیا قوام با دست زدن یا کار کردن تغییر کرده است یا خیر. روش های ASTM D 217 و D 1403 نفوذ گریس‌های کار نشده و کار شده را اندازه‌گیری می‌کند. برای اندازه‌گیری نفوذ، به مخروطی با وزن معین اجازه داده می‌شود تا به مدت پنج ثانیه در دمای استاندارد 25 درجه سانتی‌گراد (77 درجه فارنهایت) در گریس فرو رود. عمقی که مخروط در گریس فرو می‌رود، بر حسب دهم میلی‌متر، به عنوان میزان نفوذ شناخته می‎‌شود. نفوذ 100 نشان‌دهنده یک گریس جامد است در حالی که نفوذ 450 نیمه سیال است. NLGI اعداد سازگاری یا اعداد درجه را ایجاد کرده است که از 000 تا 6، مربوط به محدوده مشخصی از اعداد نفوذ است. 
• نقطه سقوط یا ریزش: نقطه ریزش نشانگر مقاومت حرارتی گریس است. با افزایش دمای گریس، نفوذ آن افزایش می‌یابد تا زمانی که گریس مایع شود و قوام مورد نظر از بین برود. نقطه ریزش دمایی است که در آن گریس به اندازه کافی سیال می‌شود تا چکه کند. نقطه ریزش حد بالای دمایی را نشان می‌دهد که در آن گریس ساختار خود را حفظ می‌کند، نه حداکثر دمایی که در آن گریس ممکن است استفاده شود.
• پایداری اکسیداسیون: این توانایی یک گریس برای مقاومت در برابر اتحاد شیمیایی با اکسیژن است. واکنش گریس با اکسیژن باعث تولید صمغ نامحلول، لجن و رسوبات لاک مانند می‌شود که باعث کندی عملکرد، افزایش سایش و کاهش خلل و فرج خواهد شد. قرار گرفتن طولانی مدت در دمای بالا باعث تسریع اکسیداسیون در گریس‌ها می‌شود.
• اثرات دمای بالا: دمای بالا بیشتر از اینکه به روغن‌ها آسیب برساند به گریس آسیب می‌رساند. گریس، به طور طبیعی، نمی‌تواند گرما را مانند روغن در گردش از طریق همرفت دفع کند. در نتیجه، بدون توانایی انتقال گرما، دماهای بیش از حد منجر به اکسیداسیون تسریع شده یا حتی کربن شدن می‌شود یا پوسته ایجاد می‌کند. روانکاری موثر گریس به قوام گریس بستگی دارد. دمای بالا باعث نرم شدن و نشتی می‌شود و باعث می‌شود گریس از مناطق مورد نیاز خارج شود. روغن معدنی موجود در گریس می‌تواند در دمای بالاتر از 177 درجه سانتیگراد (350 درجه فارنهایت) بسوزد یا تبخیر شود. به همین دلیل وجود یک گریس با درجه حرارت بالا برای این نوع محیط ضروری است.
• اثرات دمای پایین: اگر دمای یک گریس به اندازه کافی پایین بیاید، آنقدر چسبناک می‌شود که می‌توان آن را به عنوان گریس سخت طبقه‌بندی کرد. در این صورت قابلیت پمپاژ آسیب می‌بیند و ممکن است به دلیل محدودیت گشتاور و توان مورد نیاز، عملکرد ماشین‌آلات غیرممکن شود. به عنوان یک راهنما، نقطه ریزش روغن پایه حد دمای پایین یک گریس در نظر گرفته می شود.

منبع

Pardis Engine Oil Company (no date). https://pardismotoroil.com/pardis-oil-image-gallery/pardis-engine-oil-company.html.

Wright, J. (2019) Grease Basics | Machinery Lubrication. https://www.machinerylubrication.com/Read/1352/grease-basics